nudy na pudy

Mija kolejny tydzień lata w Anglii, pogody jak nie było tak nie ma (choć czasem zdarzają sie przebłyski). Zorganizowaliśmy pierwszą – skromną – imprezę w naszym mieszkanku. Straty niewielkie, jedna dziura za drzwiami wielkości Indii. (dziurę zrobiła klamka, która wraz z mną i drzwiami wpadła na ścianę po kopniaku otrzymanym od lokalnej mistrzyni Taekwondo... ale na szczęście przypomina sobie ciosy dopiero jak się napije, czyli nie za często.)
Zamrażalnik zaś wiecznie zapchany, co ciekawe, nie mamy w nim jednej gotowej potrawy... żadnych pizz, hamburgerów, chińszczyzny z Icelandu. Króluje surowe mięso, sos do spaghetti (usmażony z samych świeżych warzyw), ośmiornice/kałamarnice (przepraszam, jestem z Polski, nie nauczyli mnie rozróżniać) w pikantnym sosie, no, i oczywiście bigos.
W tą sobotę przyjeżdża łóżko (do samodzielnego składania), więc jutrzejsze popołudnie spędzimy zapewne na praniu wykładziny podłogowej w nieumeblowanej jeszcze sypialni. Cudowny plan jak na piątkowe popołudnie – ale przynajmniej nie trzeba trzymać kciuków żeby pogoda dopisała... hehe.

(bez tematu)

Czemu "Kimchi Ice Cream"? To chyba najdziwniejsza rzecz, jaką można kupić w Korei. (Włączając wodę mineralną w sprayu oraz bilety do metra w kształcie trupich czaszek - i wszelakich innych).
Więc, ponieważ obydwa jesteśmy głupki, to czemu nie mieć bloga o głupiej nazwie... ale najważniejszą rzeczą dla strony www jest nie bycie nudną, więc już skończę.

Bigos

To się nam weekend udał. Zamiast zamiast całe dnie siedzieć przed telewizorem (przepraszam DVD) ugotowaliśmy bigos, zaliczyliśmy imprezę pod tytułem „gry planszowe i pół litra” oraz wyszliśmy na dwa dość długie spacery. Tylko niedzielna msza jakoś nas ominęła, ale poleżeliśmy sobie na ławeczce przed kościołem pod wezwaniem dobrego pasterza. Trawy jednak nie było, tylko beton, ale dobre i to.
Bigos wyszedł taki, że palce lizać, dziś dorzucę jeszcze trochę wołowych żeberek, podgotuję do rana i zapełnię nim naszą nową zamrażarkę, która potrafi zamrozić wódkę (-24°C) oraz odmrozić palce.

Żeby nam się jedno danie nie przejadło, Mini usmażyła w niedzielę kotlety w koreańskiej panierce (taka sama jak polska tylko podłużna – podejrzewam, że jest robiona z bagietek). Mniam.
W telewizji (koreańskiej, SBS) obejrzeliśmy drugi i ostatni odcinek dokumentu (hmmm, bardziej programu rozrywkowego) o polsko-koreańskiej parze mieszkającej w Korei. Link zamieszczam poniżej (Cały program jest po koreańsku, część dotycząca pary zaczyna sie w 42 minucie (pi*drzwi), proszę sobie przewinąć.
일요일이좋다-33회 (349 MB, bardzo duży plik, polecam kliknąć prawym klawiszem i zapisać na dysku przed obejrzeniem(!))